اول قد یه قطره خون بیشتر نبود.اگر روی یک شیشه می گذاشتیش و از بالا بهش نگاه می کردی بس که صاف بود مثل آینه می تونستی خودت رو توی برقش ببینی!مولکولهاش از خون شکل گرفته بود.اما وقتی به دقت وراندازش می کردی زلال و پاک پاک بود...

کوتاه وبلند.قدو نیم قد.چاق و لاغر مثل یه عالمه آدم که بعد از ساعتها انتظار رسیده باشن پشت دربهای شیشه ای سالن فرودگاه .قلمبه شده بودن پشت یه دریچه .هی بهم فشار می آوردن...

کنار حوض- آب بازی می کردم که تلپی صدا کرد!به پشت سرم نگاه کردم.بدون کرک و پر -وارونه افتاده بود کنار دیوار.شکمش باد کرده بود.پاهاش رو به سختی تکان می داد.نگاهی به بلندی دیوار کردم ....